Reizen · Het Heiligdom
Vertrouwen Bracht
Hem Hier.
Een toevallige rit vanuit Praag, een volle maan met vijfentwintig vrienden, en de gast die vertrok met de woorden dat ik gelijk had over Salento.
Vastzitten in Praag, niet wetend waar naartoe, en dan een vlucht zien van Wenen naar Salerno voor 20 euro. Waarom ook niet? Ik volgde opnieuw mijn intuïtie, en het lijkt erop dat het klopt…
Hoe kom ik in Wenen, denk ik? Bus, trein… Ugh, ik weet het niet. Ik checkte deze app die BlaBlaCar heet. Ik heb hem niet veel gebruikt, maar hij stond nog op mijn telefoon. En ik had geluk, er was daadwerkelijk iemand die naar Wenen ging, precies op het juiste moment voor mij. We appten, spraken een ontmoetingsplek af en hij vertelde dat hij me recht bij de luchthaven kon afzetten, helemaal perfect. Ik had geen idee dat het nog perfecter zou worden.
Moritz, langs de kust van Salento
Hij heet Moritz, hij is een paar jaar ouder dan ik en rijdt in zo'n oldschool BMW. Hij houdt van die auto. Meteen konden we het goed vinden, maar de connectie verdiepte zich toen we begonnen te praten over bewustzijn en de mogelijkheid dat we in een simulatie leven. Ik weet niet of jullie dit van mij weten, maar ik ben een heel filosofisch persoon en sta open voor alle theorieën. Ik sluit niemand snel buiten omdat ze een andere overtuiging hebben. Ik sta open voor alles, en ik houd van deze diepe gesprekken waarin je echt nieuwsgierig bent naar iemands anders overtuigingen.
Daar waren we dan, op een willekeurige zaterdag, op weg van Praag naar Wenen. Eerst was het zelfs niet zeker of we op tijd bij de luchthaven zouden komen — het was de simulatie, blijkbaar, die de weg had afgesloten, dus moesten we een andere kant op. Moritz vertelde dat hij op weg was naar een van de grootste rockfestivals van Europa, samen met zijn opa! Ik was in de verleiding om met hem mee te gaan, maar ik voelde dat ik naar Salerno moest (en daarna verder naar Palinuro). We praatten steeds meer, en Moritz voelde zich veilig genoeg om wat van zijn levensverhalen te delen. Ik vertelde hem ook over mijn verleden, en mijn ervaring als therapeut in de psychiatrie. Toen ik vertelde dat ik nu deze prachtige plek en project in Italië heb, was hij geïntrigeerd. Ik vertelde hem over mijn liefde voor Salento, en hoe vredig het leven daar is… Alles is beter in Salento. Hij kon me toch niet helemaal geloven… Maar ik schrijf dit op 5 augustus, op de dag dat ik Moritz naar de luchthaven van Brindisi in Salento bracht, omdat hij daadwerkelijk kwam om mij te bezoeken! En hij vertelde me dat ik gelijk had, het leven is beter in Salento…
We zaten in de auto op weg van Praag naar de luchthaven van Wenen, en de connectie was zo goed, dat ik hem mijn kaartje gaf en we telefoonnummers uitwisselden. We bleven contact houden, en ik vertelde hem dat hij welkom was om mijn plek en de rijke cultuur hier echt te komen ervaren. Niet lang daarna boekte hij zijn vlucht. Op een dag was ik aan het zwemmen met een vriendin bij Marina di Novaglie. We praatten over de volgende volle maan en dat het alweer een tijdje geleden was dat ik een bijeenkomst had georganiseerd bij Il Sentiero. Dus wat denk je dat ik deed? Ik koos de dag waarop Moritz aankwam, woensdag 29 juli 2026. Ik zou hem een extreem warm welkom in Salento geven, door mijn dierbare vrienden uit te nodigen om bij ons te komen voor de volle maan. Ik houd van het organiseren van deze avonden; mensen samenbrengen, een ruimte vol vreugde en bewustzijn creëren. Absoluut prachtig. Dus ik maakte een uitnodiging, nodigde mijn vrienden uit, vertelde het aan Moritz en maakte de ruimte klaar. Iedereen bracht iets mee, en het was prachtig. Moritz kwam aan en baadde in de warmte van 25 mensen die kwamen om connecties met gelijkgestemden te ervaren. We dronken wijn, aten, maakten een vuur, grilden vlees, en dansten. Misschien lijkt het op elke andere avond, maar dingen zijn anders wanneer een ruimte geopend wordt met de intentie van bewuste verbinding.
Sommige mensen kenden elkaar al, anderen liepen vrienden tegen het lijf die ze jaren niet hadden gezien. Veel mensen kenden elkaar niet, en er ontstonden nieuwe connecties. We zijn allemaal mensen die een betere wereld willen creëren, en dat is te zien. In de dagen daarna verkende Moritz soms plekken alleen en soms gingen we samen op pad. Wanneer ik kan, neem ik mensen mee om de echte, authentieke Puglische cultuur te ontdekken. We hadden een geweldige tijd, we gingen zelfs een grot vanaf zee ontdekken — Grotta del Laghetto — dankzij mijn dierbare vriend met zijn boot. De perfecte combinatie van extreem genieten en een vleugje spirituele groei. Altijd kijkend naar de natuur van Salento op een magische manier, open staand voor de magie van het leven, terwijl je geaard en aanwezig blijft. Dat is voor mij de sleutel.
Ik, Valentina, en Moritz, na een dag op de boot vanuit Santa Maria di Leuca
Vandaag bracht ik Moritz naar de luchthaven. Hij vertelde dat hij tijd nodig heeft om alles te verwerken wat hij hier heeft meegemaakt, maar dat het absoluut prachtig was. Hij is zo dankbaar en bedankte me wel duizend keer. Hij zei dat hij met spanning was aangekomen, en dat hij zich nu zo ontspannen voelt. Dat is de magie van Salento & Il Sentiero samen, zei ik. Toen we bij de luchthaven aankwamen, zei hij; nu staan we quitte. Ik bracht jou naar de luchthaven, nu heb jij mij gebracht. Lol.
Heel erg bedankt Moritz, het was heerlijk om jou te ontvangen.
Voordat hij vertrok, schreef hij iets in het gastenboek van Il Sentiero.
"Lieve Nikita, ik ben zo dankbaar dat de simulatie ervoor zorgde dat onze paden elkaar kruisten. Ik weet nu wat je bedoelde toen je zei dat het leven beter is in Salento. :) Bedankt voor de uitnodiging, de gastvrijheid, en alle ervaringen en herinneringen. Blijf doen wat je doet, want je doet het goed. Bedankt voor alles. — Moritz. PS: Pulpo-sandwich met een latte macchiato is het beste gerecht ooit!"
Uit het gastenboek van Il Sentiero · Vertaald · 5 augustus 2026