Nog één plek deze herfst · privéretraite · Lees meer →
NikitaThe SanctuaryRetraitesPrivéretraitesHet Stille Seizoen · jul – augHet Vuurseizoen · dec – janCompany WellbeingTestimonialsJournalContact
ENNLIT

The Salt
and the Light.

Zout is de zee, het eten, de tranen. Licht is wat er gebeurt zodra je stopt met doen alsof. Zeven dagen in Salento, diep en licht tegelijk.

Een groepsreis · 25 oktober – 1 november 2026

Een reis voor drie mensen.

Ik stelde mezelf een simpele vraag. Waar zou ik zelf het allergelukkigst van worden?

En toen keek ik naar de nonna hiernaast. Zij danst de pizzica. Zij eet elke dag pasta. Zij zwemt in zee. Zij heeft zich nog nooit afgevraagd of dat allemaal wel goed voor haar was.

Misschien is dat al het grootste deel. Voeg er één gesprek aan toe dat helemaal naar beneden gaat, en je hebt deze week.

Ik ben Nikita. Half Nederlands, half Italiaans, en in dit land vond ik mijn wortels. Ik begeleid mensen terug naar zichzelf, en ik lach veel terwijl ik dat doe. Onze patronen zijn belachelijk. Waarom zouden we er niet om lachen?

Mensen gaan open als ze goed te eten krijgen, welkom zijn en niets hoeven te zijn. Dit land doet de helft. Ik ben er voor de andere helft.

Nikita op de rotsen aan de rand van de zee in Salento

Wat je niet kunt boeken

Soms op hakken,
meestal op blote voeten.

Sommige dagen eet je een simpele lunch op een rots met het zout nog op je huid. Andere dagen schuif je aan tafel met een goede fles wijn en een menu waar je drie uur voor blijft zitten. Deze week is allebei.

Ik woon hier nu een jaar, in de natuur, alleen. De hele gemeenschap kent me inmiddels — die vreemde wilde Nederlandse vrouw die hier in haar eentje is komen wonen. Dat betekent dat we, als we een restaurant binnenlopen, geen toeristen zijn die gaan eten. We zitten aan de tafel van Donna Maria. We zijn in de haven waar iedereen mijn naam kent. We zijn op de boot omdat Giuseppe mijn vriend is, niet omdat ik een boeking heb gemaakt.

Dat is wat je nergens anders kunt kopen. Niet de kust, niet het eten, zelfs de pizzica niet. Die bestaan voor iedereen. Wat je niet krijgt, is naar binnen gebracht worden door iemand die hier woont.

Zeven dagen waarin je jezelf
toestemming geeft om er te zijn.

Lunches die overgaan in hele middagen. Wandelen langs de kliffen, met de hele kust onder je. Een dag op zee met mijn vriend Giuseppe van Nerea Escursioni. Pasta maken met je handen. De pizzica dansen. Ik weet niet of je weet wat dat is, maar ik laat het je zien, en als je wilt nemen we samen een les. Keramiek maken. Live muziek. Schilderen. Te veel eten en daar geen enkel excuus voor maken.

Op een middag lunchen we bij de meest authentieke masseria die ik ken. Vol antiek, een leven lang verzameld door de man die er woont. We schuiven aan en staan uren later pas weer op, en ondertussen hebben we het over de zin van het leven.

En ik wil dat je lacht. Echt lacht. Die lach waarbij je geen lucht meer krijgt, je ogen tranen en je zelf niet meer weet of je nou lacht of huilt. Dat gebeurt hier. Dat gebeurt vaak.

Giuseppe van Nerea Escursioni opent de wijn op de boot onder de kliffen van Salento
De dag op de boot
Een smalle inham aan de kust van Salento met trappen in de rots en zwemmers in het water
Het water, in oktober nog warm
Stenen trappen die omhoog lopen vanaf de rotsen aan de kust van Salento
De paden langs de kust
De kliffen boven de zee bij Tricase Porto, Salento

Dit is een week van ja zeggen. Tegen het eten, tegen de wijn, tegen de muziek, tegen de mensen hier — een cultuur die nog weet hoe je tegelijk langzaam en luid kunt leven.

Nikita met haar armen open, lachend, tussen de bomen

Diep en licht

Het lachen en de tranen wonen
hier in dezelfde week.

Mijn diepste werk doe ik in persoonlijke retraites, één mens tegelijk. Mensen komen bij mij als ze vastzitten. Als ze in een echte spiegel durven kijken. Als er iets groots in hun leven moet veranderen en ze daar eindelijk klaar voor zijn.

Dat is een andere reis, en een andere week. Dit is die week niet. Deze week begint bij plezier. Cultuur, eten, lachen, de zee, het land.

Maar ik blijf wie ik ben. Ik begeleid mensen al jaren, en niets doe ik liever dan iemand dichter bij zichzelf brengen. Dus als er iets opengaat aan tafel, of tijdens een wandeling, of om twee uur 's nachts, dan weet ik wat ik ermee moet.

Er is ruimte voor alles.

De kust van Salento in de schemering, gezien vanaf Tricase Porto

Il Sentiero betekent het pad. Het pad terug naar jezelf.

Jij mag er zijn, met alles
wat je bij je hebt.

Voor iemand die voor één keer iets heel anders wil meemaken. Misschien heb je inspiratie nodig. Misschien is er iets te verwerken. Misschien rouw je, of ben je de weg even kwijt. Misschien gaat alles juist goed en wil je gewoon een week lang echt leven.

Alles mag er zijn. Het is diep en het is licht, allebei tegelijk.

Hoe de week beweegt.

zo 25 okt

Aankomst

Je landt om 19:40 in Brindisi. Ik haal je op van het vliegveld. Een uur en twintig minuten naar beneden door de olijfgaarden naar Tricase. Iets te eten klaar in huis, de haard aan. Een kop thee voor het slapen.

ma 26 okt

Landen

Langzaam ontbijt. Een wandeling bij de haven, de zee, zwemmen voor wie wil. Een lange lunch bij Donna Maria. De middag is van jou. 's Avonds zitten we voor het eerst echt samen, en daarna iets eenvoudigs thuis.

Een dag

Op de boot

Een hele dag op zee met Giuseppe. Baaien die je vanaf het land niet bereikt, zwemmen als het water meewerkt, een puccia aan boord en een glas van iets kouds. Verder niets gepland. 's Avonds is er soms een open jam bij een masseria in de buurt, als de stemming ernaar is.

Een dag

De masseria

Een ochtendwandeling en een duik bij Marina Serra. Koffie en een pasticciotto aan de haven. Dan de lange lunch bij de masseria, urenlang, omringd door een leven lang verzameld antiek. De avond blijft open — de haard, of een glas wijn bij Caffè Pisanelli.

Een dag

Wandelen en pasta

Het Sentiero delle Cipolliane en de Ciolo-kloof in de ochtend, kliffen en zee de hele weg. Daarna een simpele lunch. Een lege middag. En dan maken we samen pasta en eten we wat we gemaakt hebben.

Een dag

Tricase

Een middag dwalen door Tricase, de winkels, een van de beste gelati van Italië bij G. & Co. Om zes uur keramiek, in een echt atelier, met je handen in de klei. Daarna eten bij Locanda del Levante, of pizza bij Mamma Li Turchi.

za 31 okt

De laatste dag

Een vrije ochtend. Lunch bij Vardaceli. Aan het eind van de middag een pizzicales. Dan het slotdiner, en de laatste avond samen.

zo 1 nov

Vertrek

Een langzame brunch. Om elf uur vertrekken we naar het vliegveld.

De vier middelste dagen bewegen om elkaar heen. De boot neemt de dag waarop de zee het rustigst is, en de rest schikt zich daaromheen. Zo werken weken hier.

En soms, als de week het aanbiedt: een aperitivo bij zonsondergang in San Gregorio. Een tweede wandeling over de Via del Sale. De kustweg naar Otranto met apericena in Porto Badisco. Een middag in een heuveldorp, Specchia of Castro. Een dorpsfeest, als er een is.

De week is langer
dan de week.

Vooraf

Een week ervoor

Hebben we met z'n vieren een videocall. We kijken wat iedereen meebrengt en wat je uit deze week wilt halen. Zo ken je elkaars gezicht al voordat je aankomt. En als twee van jullie samen willen reizen, hebben jullie elkaar tegen die tijd gevonden.

Erna

In de weken daarna

Doen we het nog een keer — één groepscall, om te horen hoe het met iedereen gaat. En je krijgt een gesprek met mij alleen. Zo'n week maakt vaak iets in je wakker. Soms voel je pas twee weken later wat het echt was, terwijl je in je eigen keuken staat. Ook daar wil ik ruimte voor houden.

Drie plekken.
Met mij erbij zijn we met z'n vieren.

25 oktober – 1 november 2026

Alles wat de week draagt

Zeven nachten bij Tricase en langs de kust van Salento. Drie plekken — met mij erbij zijn we met z'n vieren. Dat is precies de bedoeling.

Inbegrepen

  • Zeven nachten in je eigen privékamer
  • Elke maaltijd — elk ontbijt, elke lunch en elk diner buiten de deur, bij de trattorie en masserie waar ik zelf eet
  • Alle drankjes, inclusief de wijn
  • Een hele dag op zee met Giuseppe, met eten en aperitivo aan boord
  • Pasta maken, keramiek, een pizzicales
  • De lange lunch bij de masseria
  • Al het vervoer zodra je hier bent
  • Ophalen en terugbrengen naar Brindisi
  • Mijn presentie en mijn begeleiding, de hele week
  • De groepscall vooraf, de groepscall achteraf, en je eigen gesprek met mij daarna

Investering

€3.960 per persoon, all inclusive

Niet inbegrepen: je vlucht en je reisverzekering. De week gaat in het Nederlands of Engels, net wat de groep past.

Boeken

Hoe het werkt

Stuur me een bericht. We bellen kort, een minuut of twintig, gewoon om te voelen of het klopt. Dat gaat twee kanten op. Jij wilt weten met wie je op reis gaat, en ik wil weten wie ik meeneem in een groep van vier.

Is het van beide kanten een ja, dan krijg je een betaallink. Je plek staat vast zodra de aanbetaling van €1.369 binnen is. De rest betaal je uiterlijk tien dagen voor vertrek.

De aanbetaling krijg je niet terug, want vanaf het moment dat jij boekt reserveer ik jouw kamer, de boot en de workshops. Vanaf tien dagen voor vertrek geldt dat voor het hele bedrag. Daarom vraag ik je een reisverzekering met annuleringsdekking af te sluiten — als er iets gebeurt in je leven wil ik dat je goed gedekt bent, en niet dat je met mij moet onderhandelen. Boeken er minder dan twee mensen, dan gaat de reis niet door en krijg je alles terug.

Wil je je verblijf verlengen, dan help ik je daar ook mee. Heb je het gevoel dat je een paar dagen integratie of verdieping nodig hebt, dan kan alles, want ik maak al mijn ervaringen persoonlijk. Laat me weten wat je wens is, dan bespreken we samen de mogelijkheden.

Schrijf me

Voordat je schrijft.

Moet ik iemand kennen?

Nee. Niemand van jullie kent elkaar. Dat is juist een deel van waarom het werkt. Jullie ontmoeten elkaar een week van tevoren in de videocall.

Is dit therapie?

Nee. Ik neem alles wat ik weet mee, maar dit is een reis, geen behandeling. Sommige gesprekken gaan net zo diep als wat je ooit in een therapiekamer hebt gedaan. Andere gebeuren tijdens de lunch, met wijn.

Moet ik overal aan meedoen?

Nee. Wil je slapen, slaap. Wil je een hele middag alleen aan zee zitten, doe dat. Niets hier is verplicht.

Moet ik fit zijn?

We lopen langs de kliffen, een uur of twee, over oneffen grond. Als je twee uur comfortabel kunt lopen, kom je er prima door. Er zijn rustigere alternatieven als je die nodig hebt.

Moet ik spiritueel zijn?

Helemaal niet. Breng mee waar je in gelooft, of juist niet.

En als ik instort?

Dan stort je in, en word je vastgehouden terwijl het gebeurt. Daar ben ik voor. Daarom zijn jullie ook maar met z'n drieën.

En eten dat ik niet kan hebben?

Vertel het me in het gesprek en het is geregeld. Alles wordt om jou heen gekookt of besteld.

Hoe is het weer?

Eind oktober in Salento is het best bewaarde geheim van het jaar. Zacht licht, warme dagen, de olijfoogst, en geen toerist te bekennen. De klok gaat terug op de ochtend dat je aankomt, dus de avonden zijn lang en donker en gemaakt voor haardvuur en tafels. Neem wandelschoenen mee, iets om in te zwemmen, en iets warms voor de avonden.

De eerste stap

Is dit een ja in je lijf,
nog voordat je hoofd
het doorheeft?

Schrijf me dan. Dat is meestal de juiste soort ja. Kom me opzoeken in Salento, en laat me je laten zien hoe je jezelf kunt bevrijden. Zoals ik mezelf heb bevrijd.

Stel een vraag
Nikita

Nikita · Il Sentiero

Reageert meestal binnen een dag

Hoi — er is deze herfst nog één plek voor een privéretraite. En van 2 tot 6 december geef ik samen met Barbara van der Wulp een Energy Clearing Retreat. Als dit iets in je aanwakkert, schrijf me.

Stuur me een bericht